با سلام وخسته نباشید :

با عرض معذرت که این چند مدت نتونستم وبلاگ را به روز کنم .

این وبلاگ فعلا تا اطلاع ثانوی به روز نمی شود ، می خواهم برای کنکور کارشناسی ارشد امسال وقت بگذارم . التماس دعا دارم

باز هم ممنونم

مصطفی اکرمی

Akramionlin2001@yahoo.com

منبع: ایران تاکس

لینوکس تنها یک سیستم عامل نیست لینوکس یک فرهنگ است

آشنایی با این مفاهیم می‌تواند تا حد زیادی راهنمای کاربرانی باشد که از سیستم‌عامل‌های دیگر مانند ویندوز به گنو/لینوکس مهاجرت می‌کنند.

هسته لینوکس

هسته لینوکس بخــش مــرکــزی تشکــیل دهنده سیسـتـم‌عامل گنو/لینوکس اسـت. بخشــی کـه بـه طــور مستقیم با سخت‌افزار سیستـم شما در ارتباط بوده و از امکان استفاده از قابلیت‌های سخت افزار را برای کــاربر فــراهــم می‌کنــد. هسته لینوکس نخستین بار توسط لینوس توروالدز دانشجوی فنلاندی در سال ۱۹۹۱ منتشر شد و سپس کاربران شروع به استفاده و توسعه آن کردند و با ترکیب آن به همراه ابزارهای پروژه گنو، سیستم عامل گنو/لینوکس متولد شد.

ابزارهای پروژه گنو

ابزارهای ایجاد شده توسط پروژه گنو هستند که با ترکیب هسته لینوکس تشکیل یک سیستـم‌عامل کامل موسوم به گنو/لینوکس را می‌دهند. برخــی از ایــن ابــزارها عبــارتند از کتابخانه زبان C، مجموعه کامپایلر‌های GCC، ویرایشگر متن، پوسته فرمان یا مفسر خط فرمان و... این ابزارها توسط پروژه گنو که در سال ۱۹۸۴ توسـط ریچــارد استـالمن آغـــاز شد، توسعه پیدا می‌کنند.

پوسته فرمان

پوسته فرمان یا خط فرمان مهمتــرین ویــژگـی مشترک بین سیستم‌عــامل‌های سازگار با یونیکس است. پوسته فرمان توسط ابزارهایی موسوم به مفسر خط فرمان کنترل می‌شوند. در گنو/لینوکس مفـسر پیش‌گزیده خط فرمان مفسر Bash است که از ابزارهای توسعه یافته توسط پروژه گنو می‌باشد. در برابر امکانات، ویژگی‌ها و سهولت کارکردی که در پوسته فرمان‌های سیستم‌عامل‌های خانواده یونیکس وجود دارد، خط فرمان سیستم‌عامل‌هایی مــانـنـد داس و ویندوز بازیچه‌ای بیش نیستند. بسیاری از کارهایی را که با استفاده از ابزارهای گرافیکی می‌توانید انجام دهید، از طریق پوسته فرمان نیز قابل انجام هستند. بسیاری از کاربران پیشرفته گنو/لینوکس ترجیح می‌دهند بسیاری از کارهای خود را از طریق پوسته فرمان انجام دهند. امکانات پوسته فرمان آن ها را قادر می‌سازد تا این کارها را سریع تر و راحت‌تر انجام دهند.

محیط X

محیط X یا X Window ایجاد کننده زیـرسـاختار‌های لازم بـرای بـرنامه‌های با رابط کاربری گرافیکی و میــزکار‌های مختـلف اسـت. مثـلا این X است کــه نحــوه کشیدن پنجره‌ها بر روی صفـحه نمــایش و یــا عملیات ماوس و صفحه‌کلید را بر روی پنجره‌ها در سطوح پایین کنترل می‌کند. با استـفاده از ایـن امکانات است که میــزکـارهای مخـتلف مـاننـد GNOME و KDE می‌توانند کار کنند. X برای نخستـین بــار در ســال ۱۹۸۴ در دانشــگاه MIT ایجـاد شد. توزیع‌های جــدید گــنو/لینوکس از سیستم X.Org که نواده سیستم X اولیه است استفاده می‌کنند.

میزکارهای گرافیکی

میزکارهای گرافیکی رابــط کاربری هستند کــه از آن بـرای تعامــل بــا سیـستم اسـتفـاده می‌شود. تعداد زیادی میــزکار گــرافیکی بــرای گنــو/لینوکس و سیــستم‌عامل‌های ســازگــار با یونیکس وجــود دارد کــه مهمترین آنـ ها عبارتند از GNOME، KDE، xFCE و IceWM.

ساختار فایل سیستم

سیستم فایل هر کامپیوتر، امکان ذخیره سازی فایل‌ها و اطلاعات را روی آن فراهم می‌سازد. هنگامی که از داخل برنامه واژه‌پرداز خود سندی را ذخیره می‌کنید، این سیستم فایل است که تعیین می‌کند سند چگونه و کجا ذخیره شود. ابزارهای ذخیره سازی مانند فلاپی دیسک‌ها، دیسک‌های سخت، درایوهای CD-ROM، درایوهای Zip و... تا قبل از اینکه سیستم‌عامل سیستم فایل را روی آن ها تشکیل دهد، قابل استفاده نیستند. سیستم فایل‌های گوناگونی برای سیستم‌عامل‌های مبتــنی بــر یــونیکس و گنو/لینوکس ارائـه شده‌اند که برخی از آن ها عبارتند از ext2 ،ext3 ،xfs ،reiserfs و غیــره. ایــن سـیستم فایــل‌ها در جزئیات فنی دارای تفــاوت‌هایی بــا هـم هستند ولی از نظر ساختاری کـه ایـجـاد می‌کنند مشـابه بوده و تفاوت چندانی باهم ندارند. در دنیای یونیکس و گنو/لینوکس، سیستم فایل همانند یک درخت دارای شاخه‌های گوناگون است. مفهوم درایوهایی مانند C، D که در سیستم‌عامل‌هایی مانند داس و ویندوز با آن ها برخــورد داشتــه‌اید، اینــ جا بی‌معنی هستند. تمامی پارتیشن‌ها و دیسک‌ران‌ها در محل‌هایی در زیر شاخه‌هایی در این درخت متصل می‌شوند. در بالاترین بخش این درخت ریشه یا / قرار دارد و شاخه‌های بعدی در زیر / ایجاد شده‌اند. مثلا bin محل قرار گیری فایل‌های اجرایی دستورات و برنامه‌های کاربردی، شاخه etc محل قرار گیری فایل‌های پیکربندی است، شاخه root پوشه خانگی کاربر ریشه و به همین ترتیب.

پارتیشن‌ها

در سیستم فایل سیستم‌عامل‌های مبتنی بر گنو/لینوکس و یونیکس، دیســک‌های سخــت مـی‌تـوانـنـد پـارتیــشـن‌های متعددی داشته باشند. در این صورت هر پارتیشن دارای یک نقطه اتصال یا mount point می‌باشــد کــه در آن نقـطـه بـه درخت سیستم فایل متصل می‌شود. مثلا می‌توانید اطلاعات کاربران سیستم را در یک پارتیشن جداگانه ذخیــره نموده و نقطه اتصال آن را home تعیین کنید که محل قرارگیری اطلاعات کاربران است و به همین ترتیب.

پارتیشن swap

هنگام نصب گنو/لینوکس، پارتیشنی به نام swap می‌سازید.

کاربرد این پارتیشن چیست؟

این پارتیشن که تحت ساختار سیستم فایل جایی متصل نمی‌شـود، مـحل قرارگیری حافظه مجــازی روی دیسک سخت است، می‌باشد. بهتر است حجم آن را برابر یا دو برابر حافظه سیستم خود تعیین نمایید. هنگامی که گنو/لینوکس بــا کمبود حافظه مواجه شود و نیاز به تخصیص حافظه بیشتر برای برنامه‌های کاربردی وجود داشته باشد، از فضای swap می‌توانــد بعنــوان حــافظه مجازی استفاده کند.

مفاهیم مجوزهای دسترسی و سیستم چند کاربره

یکی از پارامترهای امنیتی گنو/لینوکس مجــوزهای دسـترسی است کــه بــر روی فایل‌ها و پوشه‌ها اعمال می‌شوند. بر اساس این مجوزها، فایل‌ها و پوشه‌ها هرکدام دارای مالکی هستند که این مالکیت در قالب کاربر، گروه کاربری و سایر کاربران مصداق پیدا می‌کند. مجوزهـا نـیـز بـه سـه دستـه خـوانـدن، نـوشتن و اجرا تقسیم می‌شوند که برای هر فایل یا پوشه امکان تخصیص هرکدام از این سه حالت به گروه‌های سه گانه کاربر، گروه کاربری و سایر کاربران وجود دارد. برخلاف ویندوز، گنو/ لینوکس مـانند جدش یونیکس، از ابتدا به صورت یـک سیـستم چنـد کاربره طــراحــی و پـیاده سازی شده است و هر کاربر سیستم دارای حساب کاربری مجزایی برای استفاده از سیستم می‌باشد.

فایل‌های پیکربندی چه هستند؟

یکی از مزیت‌های سیستم‌عامل گنو/لینوکس و سیستم‌عامل‌های خانواده یونیکس در این است که تنظیمات برنامه‌های کاربردی و سرویس‌دهنده‌های مختلف در فایل‌های متنی ساده ذخیره می‌شوند. به این فایل‌های متنی ساده فایل‌های پیکربندی (Configuration Files) اطلاق می‌گردد. بنابراین در هر شرایطی بــا یـک ویــرایشـگر متـنی ســاده نـیـز می‌توان اشکالات ایجاد شده در تنظیمات را برطرف کرد و یا تنظیمات جدید را به سرعت و سادگی اضافه نمود. برای کاربران ماهر انجام برخی از تنظیمات بر روی فایل‌های پیکربندی ساده‌تر و سریع تر از استفاده از ابزارهای مدیریتی گرافیکی است.

مفهوم کتاب خانه (Library)

سیــاری از بـرنامه‌های کاربردی وجود دارند که برای پیاده‌سازی بخشی از عملکردهای خود یا ایجاد اقلامی مانند رابط کاربری، از تــوابعــی استــفاده می‌کنند که در بــرنــامــه‌های دیگری گنجانده شده‌اند. برای مثال، واژه‌نامه چند زبانه xFarDic که بعدا با آن آشنا خواهید شد، برای ایجاد رابط کاربری خود از توابعی که برنامه wxGTK در اختیار قرار می‌دهد استفاده می‌کند. به این گونه برنامه‌هایی که برنامه‌های کــاربردی دیگر از آن ها برای ایجــاد و پیــاده‌سازی بـخــشی از امکـانـات خــود استــفاده می‌کنند، کتـاب خـانه (Library) اطـلاق می‌گـــردد. وجـود ایــن کتاب خانه‌ها فرایند برنامه‌نویسی را بسیار تسهیل می‌کند. مثــــلا، بــرنـامه‌نویسی کــه مـایـل به نوشتن یک ابزار واژه‌نامه است، سعی خود را بر ایجاد عمل کردهای خاص واژه‌نامه متمرکز می‌کند و نه بر ساخت توابعی که مثلا پنجره را در محیط گرافیکی رسم می‌کنند، یا دکمه‌ها را بر روی پنجره می‌کشند و...

کمتر استودیوی بزرگ فیلم سازی و ساخت جلوه‌های ویژه کامپیوتری را در هالیوود می‌توان یافت که از لینوکس به عنوان سیستم‌عامل ساخت انیمیشن و جلوه‌های ویژه استفاده نمی‌کند. لینوکس نه تنها سرورهای رندرکننده، که دسکتاپ‌های هنرمندان طراح این استودیوها را نیز تصرف کرده است. در اپیزود فیلم جنگ‌های ستاره‌ای کاراکتر یودا و در قسمت دوم ارباب حلقه‌ها ارتشی از Orcها که به دژ بزرگ Helm's Deep یورش می‌برند از ساخته‌های لینوکس هستند . لینوکس که زمانی سرگرمی لینوس توروالدز بود، هم اکنون به سکوی نرم‌افزاری صنعت سرگرمی سازی هالیوود تبدیل شده است.

Irix و Linux

پیش از راه یافتن Linux به صنعت فیلم سازی، استودیوهای فیلم سازی و جلوه‌های ویژه کامپیوتری بیشتر ازIrix  به عنوان سیستم‌عامل و از نرم‌افزارها و سخت‌افزارهای سیلیکون گرافیکس (شرکت سازنده API گرافیکی OpenGL)برای ساخت فیلم های خود استفاده می کردند.

آیریکس سیستم‌عاملی براساس استانداردهای یونیکس است که توسط شرکت سیلیکون گرافیکس (SGI)طراحی و توسعه داده  شده  است و می تواند روی کامپیوترها و سرورهای  32 بیتی  و 64 بیتی اجرا شود.SGI برای قدرتمند‌کردن آیریکس، نرم‌افزارهای ویژه‌ای را برای آن طراحی کرده  است که  بسیاری  از آن‌ها در استودیوهای جلوه‌های ویژه مورد استفاده  قرار گرفته‌اند. تازه‌ترین نگارش این سیستم‌عامل، Irix 6.5.29، سیستم‌عاملی 64 بیتی است که در چهاردهم فوریه سال 2006 عرضه شده است. SGI برای مهندسان صنعت فیلم سازی  بسیار شناخته شده است. از این‌رو هنگامی که ویندوز به سیستم‌عاملی فراگیر تبدیل شد، سیستم‌هایی مبتنی بر ویندوز NT و هنگامی که هالیوود به لینوکس روی آورد، سیستم‌های لینوکسی را  نیز عرضه  کرد که هم اکنون در شرکت‌های فیلم سازی مورد استفاده قرار می گیرند. هر چند ساخته شدن PCهای سریع و قدرتمند استفاده از سخت‌افزارهای SGI را کاهش داده است، این شرکت منعطف، با پشتیبانی از لینوکس، هم در سخت‌افزارها و هم در نرم‌افزارهای خود و سازگار کردن نرم‌افزار Maya با آن، شرکت مورد علاقه فیلمسازان است.

لینوکس و فیلم سازان‌

شاید لینوکس سومین سیستم‌عامل  رایج پس از ویندوز  و مکینتاش باشد، ولی در استفاده در سیستم‌های گرافیکی قدرتمند، بالاتر از دیگران قرار دارد و در ساخت جلوه‌های  ویژه  بیش از سی فیلم  بسیار موفق و پرفروش مانند : ارباب حلقه‌ها، جنگ‌های ستاره‌ای: اپیزود 2، هری پاتر، شِرک و تایتانیک به عنوان سیستم‌عامل مورد استفاده قرار گرفته است .

شتاب تجاری  لینوکس از زمانی آغاز شد که به‌عنوان پلتفرم  در سرویس‌دهی به صفحات وب مورد استفاده قرار گرفت. در سال‌های رشد انفجاری اینترنت، لینوکس یک سوم سرورهای آی‌اس‌پی‌ها را روی وب سرور آپاچی، به خود اختصاص داد. چیزی که شرکت‌های اینترنتی دوست داشتند، سرعت زیاد و هزینه کم لینوکس بود.

متخصصان  فناوری استودیوهای  فیلم سازی با دیدن  لینوکس روی سرورهای  آپاچی و سرعت  بالای این ترکیب در سرویس‌دهی به صفحات وب به فکر استفاده از لینوکس روی  سرورهای رندرکننده افتادند و این‌که آیا لینوکس می‌تواند فیلم‌ها را سریع‌تر و ارزان‌تر تولید کند؟

لینوکس در سال 1997 به هالیوود راه یافت؛ زمانی که شرکت (Digital Domain (D2 برای رندر کردن جلوه‌های ویژه فیلم تایتانیک از آن به عنوان  پلتفرم  کامپیوترهای خود استفاده کرد و این سیستم‌عامل  جایگزین Irix شد، ولی لینوکس پیش از تصرف استودیوهای جلوه‌های ویژه با موانعی روبه‌رو بود که باید آن‌ها را پشت‌سر ‌می‌گذاشت. بزرگ‌ترین مانع  لینوکس برای این کار، تنها عدم وجود درایورهای گرافیکی قدرتمند بود . کارایی گرافیکی لینوکس بسیار پایین‌تر از سیستم‌عامل‌های دیگر بود. لینوکس با نبود درایورهای گرافیک سه بعدی شتاب‌دهنده در پلتفرم SGI روبه‌رو بود. در حالی که nVidia و دیگر سازندگان  کارت‌های ویژه بازی‌های کامپیوتری، کارایی گرافیکی را در سیستم‌های ویندوزی که از API ویژه خود یعنی DirectX استفاده می کردند به خوبی ارتقا داده بودند و ویندوز آماده‌تر از لینوکس برای تصرف دنیای فیلم سازی به نظر می‌رسید ولی روی آوردن  استودیوها به ویندوز بیشتر از آنچه که تصور می‌شد سخت بود. تبدیل میلیون‌ها سطر کد داخلی یونیکس به کدهای قابل اجرا روی سکوهای ویندوز یک کابوس بود. کدهای واسط گرافیکی کاربر و چندوظیفه‌ای  طراحی شده برای آیریکس برای تبدیل به کدهای قابل اجرا روی ویندوز NT نیاز به تغییرات بسیار زیادی داشت. کدام راه آسان‌تر بود؟

تبدیل میلیون‌ها سطر کد یونیکس به کد ویندوز یا نوشتن یک درایور گرافیکی قدرتمند برای لینوکس؟

در همین زمان شرکت nVidia درایور جدیدی را طراحی نمود که کارایی گرافیکی را هم در سیستم‌های ویندوز و هم در سیستم‌های لینوکس بالا می برد.

آن چه شرکت‌های فیلم سازی را بیشتر بر آن می‌داشت تا از لینوکس به‌ویژه روی سیستم‌های SGI استفاده کنند، پشتیبانی خوب آن بود؛ هر چه SGI از نیازهای صنعت فیلم سازی پشتیبانی می‌کرد، مایکروسافت همان‌قدر به آن بی‌اعتنا بود. شرکت‌ها دریافتند که خودشان باید به خودشان کمک کنند. آن‌ها برای توسعه سیستم‌عامل خود به جهت بالابردن کارایی گرافیکی سیستم‌هایشان به سورس کد نیاز داشتند و لینوکس این ویژگی‌ را داشت.

لینوکس از سیستم‌عاملی با کارایی گرافیکی پایین به سیستم‌عاملی قدرتمند برای پدیدآورندگان جلوه‌های ویژه کامپیوتری تبدیل شد . از آن جا که لینوکس براساس یونیکس نوشته شده بود، تبدیل کدهای Irix و یونیکس به لینوکس، بسیار آسان‌تر از تبدیل آن‌ها به کد ویندوز بود.

هم چنین استودیوهای هالیوودی دریافتند که با داشتن یک  پلتفرم  استاندارد اپن سورس برای توسعه، هر استودیو می تواند منابع ونرم‌افزارهای ویژه خود را روی آن توسعه دهد.هم اکنون نیز برخی از استودیوها بیش از صد برنامه‌نویس لینوکس دارند که روی نرم‌افزارهای ویژه آن استودیو کار می کنند.

انیمیشن Shrek ساخته شرکت DreamWorks که در سال 2001 ساخته شد، نخستین فیلم موفقی بود که در پلتفرم  لینوکس پیاده‌سازی و رندر شد. به گفته Ed Leonard از شرکت دریم‌ورکس: کارایی سیستم‌‌های مبتنی بر لینوکس و کاهش هزینه‌ها، از بزرگ‌ترین ویژگی‌های استفاده از لینوکس بود.

 این شرکت هم اکنون دارای بیش از دویست کامپیوتر دسکتاپ لینوکس برای انیماتورها و چهارصد سرور لینوکس است . دریم‌ورکس تا‌کنون تقریباً سه میلیون سطر  برنامه‌نویسی کرده که همه آن‌ها به پلتفرم لینوکس منتقل شده است و با ساخت استودیوی دیگری در کالیفرنیا که ساختار سیستم‌های آن، همه مبتنی بر لینوکس است گسترش  بیشتری خواهد یافت.

شرکت پیکسار نیز دو میلیون سطر برنامه خود را به سکوی لینوکس منتقل کرده است. امکانات خط فرمان نرم‌افزارRenderMan این شرکت از سال 1999 روی لینوکس قابل دسترسی است. هم چنین RenderMan Artist Tool نیز برای استفاده در نرم‌افزار مایا در سکوی  لینوکس تست بتای خود را پشت سر گذاشته است. Peachey معاون پژوهش و توسعه شرکت پیکسار می‌گوید: انتقال نرم‌افزارهای اختصاصی شرکت به لینوکس بسیار سریع انجام‌شد، هر توسعه‌دهنده شرکت روزانه  به طور متوسط دوهزار سطر برنامه را به کدهای  لینوکس تبدیل می‌کرد. پیکسار هم اکنون دارای پانصد کامپیوتر دسکتاپ SGI است و از سرورهای شرکت سان برای سیستم‌های رندر‌کننده خود استفاده  می‌کند.

هم چنین ازحدودسی کامپیوتر  لینوکسی برای  توسعه  نرم‌افزارهای خود و 120کامپیوتر  لینوکسی در تولید محصولات خود بهره می‌برد. انیمیشن در جستجوی نیمو توسط سیستم‌های لینوکسی پیکسار تولید شد.

به گفته اندی هندریکسون، پژوهشگر و توسعه‌دهنده ارشد شرکت ILM، سازنده جلوه‌های  ویژه فیلم‌های بسیار مشهور جنگ‌های ستاره‌ای : شرکت ILM براساس یک زمان بندی، حدود20درصد از  600 دسکتاپ و  20 درصد از سکوهای رندرکننده خود را به کامپیوترهای  لینوکسی تبدیل کرده است. ILM برای جلوگیری از  ایجاد شوک در تولید محصولات خود هم از Irix که قبلاً مورد‌استفاده قرار می‌گرفت و هم از سیستم‌های جدید لینوکس پشتیبانی خواهد کرد.

به گفته رابرت ویور، از شرکت : ILMهنگام ساخت اپیزود دوم فیلم جنگ‌های ستاره‌ای، ارتقای کامپیوترهای این شرکت از RISC به لینوکس افزایش چشم گیری در کارایی و سرعت تولید فیلم ایجاد کرد . سیستم‌های قبلی بسیار کند بودند و طراحی شلیک لیزر توسط کاراکترهای فیلم در این سیستم‌ها بیشتر شبیه پرتاب نیزه از آب درمی‌آمد. با تبدیل سیستم‌عامل کامپیوترها به لینوکس سرعت این کامپیوترها پنج برابر افزایش یافت . در ساخت جلوه‌های ویژه کامپیوتری جنگ‌های ستاره‌ای: اپیزود 2، از 600کامپیوتر لینوکسی استفاده شده است.

ILM برای دست یابی به وضوح بالاتر در نمایش فیلم‌های خود،  پخش کننده Irix Quicktime ویژه این شرکت را از سکوی ایریکس به لینوکس منتقل کرد و بدین ترتیب وضوح فیلم‌های فرمت MPEG-1 و AVI از 320 در 240 به  1280 در 700 افزایش یافته است و این پخش‌کننده‌ها مانند مانیتورهای رایج می‌توانند بیست و چهار فریم را در  هر ثانیه نمایش دهند.

مهاجرت شرکت Weta Digital به لینوکس نیز هنگام ساخت جلوه‌های ویژه فیلم  ارباب حلقه‌ها روی داد. در این فیلم از 230کامپیوتر SGI مبتنی بر آیریکس و لینوکس برای ساخت بیش از 1200صحنه دارای جلوه‌های ویژه کامپیوتری استفاده شد . وجود موتور گرافیکی ویژه روی سکوهای SGI در بالابردن سرعت کار طراحان گرافیکی فیلم بسیار مؤثر بود . این شرکت از نرم‌افزاری موسوم به Massive برای ساخت جمعیتی از Orcهای دیجیتال در ارباب حلقه‌های 2 استفاده می‌کرد.

به‌گفته Stephen Regelous یکی از توسعه‌دهندگان نرم‌افزار Massive، برای  به‌حرکت درآوردن 120000 کاراکتر مجازی با استفاده از نرم‌افزاری دیگر زمان بسیار زیادی موردنیاز بود. با استفاده از پلتفرم لینوکس، کارایی نرم افزار Massive دو برابر سریع‌تر از ویندوز شد.

تنها استودیوهای ایالت متحده نبودند که به لینوکس روی آوردند، Double Negative بخشی از شرکت یونیورسال در لندن فیلم‌هایی مانند مأموریت غیرممکن 2 را براساس سیستم‌های لینوکسی ساخته است.

در سال 2004 از این شرکت خواسته شد اسکادران بمب‌افکن‌های آلمانی را برای فیلم دشمن پشت دروازه طراحی کند. به گفته Ian Chisholm مهندس ارشد این شرکت: هیچ هواپیمای واقعی‌ای در این فیلم به پرواز درنیامد؛ چرا که این نوع هواپیماها متعلق به پنجاه سال پیش بودند؛ همه آن‌ها توسط  انیماتورها، با استفاده از نرم‌افزار مایا و در کامپیوترهای لینوکسی طراحی شدند. برای تلفیق صحنه‌ها با هم و نیز ساخت افکت‌هایی مانند انفجار، از نرم‌افزار Apple Shake تحت لینوکس استفاده شد.

با این وجود همه تصاویر متحرک کامپیوتری با نرم‌افزارهای اختصاصی شرکت‌ها طراحی نمی‌شوند. بسته‌های نرم‌افزارهای  مدل‌سازی و انیمیشن تجاری که توسط شرکت‌های نرم‌افزاری تولید می‌شوند نیز نقشی حیاتی در ساخت تصاویر متحرک کامپیوتری دارند. زمانی که دریم‌ورکس فیلم شِرِک را روی پلتفرم لینوکس ساخت، از نرم‌افزارهای ویژه خود استفاده کرد؛ چرا که در آن زمان نرم‌افزارهایی که پاسخگوی نیاز آن‌ها باشد وجود نداشت، ولی هم اکنون سه نرم‌افزار انیمیشن‌سازی تجاری آماده دارای نسخه‌های لینوکسی نیز هستند و بیشتر مورد استفاده استودیوها قرار می گیرند: نرم‌افزار SideFx Houdini که نسخه لینوکسی آن در سال 1999، و نرم‌ا‌فزارهایAlias Maya و SoftImage که نسخه لینوکسی آن‌ها در سال 2001 عرضه شدند.

جالب این‌که  اپل و پیکسار که استیو جابز در راس هر دو قرار دارد، به دو شرکت قدرتمند سازنده نرم‌افزارهای تحت لینوکس تبدیل شده‌اند. برای نمونه، نسخه لینوکسی رایج‌ترین نرم‌افزار تلفیق (compositing) انیمیشن موسوم به Apple Shake توسط شرکت اپل در سال 2000 و رایج‌ترین نرم‌افزار رندر کننده موسوم به Pixar RenderMan توسط شرکت پیکسار  در سال  1999 عرضه شد.

برخی از فیلم‌های مشهوری که برای ساخت آن از لینوکس به‌عنوان سکوی کاری استفاده شده است:

1 – تایتانیک‌

2 – آرماگدون‌

3 – باشگاه مشت زنی‌

4 – روز ششم‌

5 – سوپرنوا

6 – مردان‌

7 – سیاره سرخ‌

8 – دشمن پشت دروازه‌‌ها

9 – شرک‌

10 – آخرین فانتزی‌

11 – هری پاتر

12 – آسمان وانیلی‌

13 – ارباب حلقه‌ها 2

14 – جنگ‌های ستاره‌ای: قسمت دوم‌

15 – ماشین زمان‌

16 – ماتریکس 2

کمبود نرم افزارهای گرافیکی اپن سورس

استفاده از لینوکس که یک نرم‌افزار اپن‌سورس است، توسط استودیوهای فیلم سازی که سورس‌کد  نرم‌افزارهای اختصاصی خود را محرمانه نگاه می‌دارند، شگفت‌انگیز به نظر می‌رسد. حقیقت این است که استودیوها دریافتند که با داشتن یک سیستم با سورس کد باز، توسعه نرم‌افزارهای اختصاصی آن‌ها  آسان‌تر و سریع‌تر از پیش خواهد بود . هم چنین خود شرکت‌ها می‌توانند قابلیت‌های  تخصصی‌ای را که  تنها در کارهای ویژه کاربرد دارد و تولیدکنندگان  لینوکس آن‌ها را در سیستم‌عامل  قرار نداده اند، در ساختار لینوکس توسعه دهند . البته تنها نرم‌افزارهای تحت لینوکس اندکی برای طراحی، مدل‌سازی و انیمیشن وجود دارند که به صورت اپن‌سورس عرضه می‌شوند. برای نمونه، CinePaint نرم‌افزاری مانند فتوشاپ است که برای ایجاد هرگونه تغییر در تصاویر به کار می‌رود . این نرم‌افزار مانند لینوکس اپن‌سورس و به صورت رایگان قابل دانلود است. CinePaint براساس پروژه‌ای نرم‌افزاری موسوم به Film Gimp که در سال  1998 با هدف ساخت یک بسته طراحی قدرتمند برای لینوکس آغاز شد، ساخته شده است.

استودیوهای فیلم سازی و جلوه‌های ویژه  نیز کارهای زیاد و زمانبری برای  توسعه  نرم‌افزارهای اختصاصی خود انجام داده‌اند، ولی این نرم‌افزارهاتنها در پروژه‌های خود این استودیوها به کار می‌روند و سورس کد آن‌ها بسیار محرمانه است. برخی از این نرم‌افزارها از اساس و بدون استفاده از هسته نرم‌افزارهای دیگر ساخته شده‌اند و برخی دیگر پلا‌گین‌هایی هستند که همراه نرم‌افزارهای حرفه‌ای و تجاری مانند Alias Maya و Apple Shake مورد استفاده قرار می‌گیرند.

هر چند سورس‌کد نرم‌افزارهای  تجاری آماده  نیز  برای  بیشتر  کاربران، بسته است، اما استودیوها قراردادهایی با شرکت‌های تولیدکننده آن‌ها می‌بندند که براساس آن می‌توانند به سورس کد آن‌ها دسترسی داشته باشند. 

لینوکس نوع جدیدی از همکاری را میان شرکت‌های فیلمسازی پدید آورده است. این  شرکت‌ها که پیش از این سورس‌کد نرم‌افزارهای اختصاصی خود را محرمانه نگاه می‌داشتند، هم اکنون با روی آوردن به لینوکس و استفاده از آن، بخشی از کد نرم‌افزارهای خود را به صورت اپن سورس، با شرکت‌های دیگر به اشتراک می‌گذارند.

منابع

 www.cgw.pennnet.com

 www.millimeter.com

 www.sgi.com

 www.computerworld.com

 www.wikipedia.com

لینوکس با وجود توانایی های بسیارش در بین بسیاری جوامع حتی بسیار تخصصی نیز تا حدی ناشناخته است که همین موضوع موجب شده است تا پشتیبانی از این سیستم عامل در حد بسیار ابتدایی باقی بماند و اگر قابلیت انطباق برای این سیستم عامل در زمینه های گوناگونی وجود دارد به دلیل تلاش و سماجت استفاده کنندگان و توسعه دهندگان آن است و نه چیز دیگر . یکی از مهمترین مسائلی که می تواند موجب فرار افراد و به خصوص افراد تازه کار از لینوکس شود عدم انطباق و شناخته نشدن سخت افزارها توسط آن است ، امری که در ویندوز به راحتی با استفاده از فناوری Plug & Play انجام می شود. با توجه به این موضوع شاید بخش بسیار مهمی از Howto های لینوکس به مسائل سخت افزار اختصاص داشته باشند. مشکلات در این زمینه با وجود تلاش های بسیار هنوز هم ادامه دارنداز جمله شناخته نشدن کارت صدا در SuSE 9.2 و یا مودم در Xandros 3 Deluxe که از بهترین توزیع های موجود در بازار هستند.

در میان سخت افزارهای موجود یکی از بد قلق ترین های آن ها مودم ها هستند که به دلیل آن در ادامه می پردازیم و ممکن باعث شود تا شخص استفاده از لینوکس را تماما کنار بگذارد.

بهترین راه در تسریع این کار استفاده از سخت افزارهایی است که از لینوکس پشتیبانی می کنند و عدم استفاده از انواع دیگر.

اولین قدم اساسی برای نصب کارت صدا در لینوکس نصب توزیع است. در میان توزیع های مختلف ، توزیع هایی وجود دارند که به دلیل قدرت در شناسایی سخت افزارها شهرت خاصی دارند که از میان آن ها می توان به Knoppix ، SuSE و Mandrake اشاره کرد. در صورتی که تازه وارد هستید سعی کنید از چنین توزیع هایی استفاده کنید تا دردسر چندانی نداشته باشید البته لازم به ذکر است که هیچ تضمینی برای این موضوع وجود ندارد و باز هم ممکن است مشکلی پیش بیاید.

مطلب دیگری که در زمینه نصب مودم وجود دارد انتخاب یک مودم مناسب است. برای این کار باید انواع مودم ها را بشناسیم. مودمها از یک دید کلی به دو دسته Internal و External تقسیم میشوند. مودم های External نیز خود به دو دسته Serial و USB تقسیم می شوند. در مورد مودم های دسته اول یعنی Serial مشکلی وجود ندارد زیرا در صورتی که شما با برنامه ای مانند KPPP برای اتصال کنید می توانید به راحتی با انتخاب device خود ( به عنوان مثال ttSy0 ) آن را بشناسانید. در مورد مودم های USB هم معمولا شناسایی بدون مشکل و به سادگی انجام می شود ولی از آن جا که اخیرا win modem های از این نوع نیز تولید شده اند باید بسیار مراقب باشید. بهترین راه برای اطمینان از پشتیبانی شدن این نوع مودم ها امتحان آن ها با یک دیسک زنده مانند Knoppix است.

بهترین نصیحتی که میتوان برای فردی که می خواهد در لینوکس از مودم استفاده کند این است که یک مودم از نوع Serialخریده و خود را راحت کند اما ممکن است شما مودم خود را برای استفاده در ویندوز خریده باشید برای انتخاب مودم مناسب می توانید از منابعی که در انتهای مقاله ارائه شده است استفاده کنید ولی از آن جا که ممکن است مودم های ذکر شده در این منابع در ایران پیدا نشوند مسلما هیچ منبعی بهتر از تجربه دیگر افراد نیست.

حالا به قسمت سخت کار می رسیم یعنی مودم های Internal . این نوع مودم ها نیز به دو نوع هستند ، مودم هایی که بدون مشکل کار می کنند مانند مودم های اینتل که از آن ها در لینوکس نیز پشتیبانی می شود و به راحتی میتوان driver آن ها را از سایت اینتل دریافت کرد و نوع دوم که تمامی دردسرها بر سر آن هاست یعنیwin modem ها. این نوع از مودم ها برای پایین آوردن هزینه ها ساخته شده اند و کاملا غیر استاندارد هستند. طراحی این مودم ها به صورتی است که بخشی از عملیات را به جای سخت افزار توسط نرم افزار انجام می دهند. این موضوع دو بدی دارد : اول این که بخشی از منابع کامپیوتر شما را مصرف می کند که ممکن است در بعضی موارد نیز محسوس باشد و دوم این که این مودم ها به عبارتیPlatform dependent هستند یعنی برای کار به یک Platform خاص محتاج اند یعنی ویندوز و در دیگر Platform ها قابلیت کار کردن ندارند.

در صورتی که شما دارای یک win modem هستید باید مراحل کمی مشکل تر را طی کنید. چندین مشخصه هستند که برای نصب یک win modem دانستن آن ها ضروری است.

اولین موضوع نوع chipset مودم شما است. برای این کار و پیدا کردن اطلاعاتی جامع در مورد مودم خود می توانید از منابع ارائه شده در انتهای مقاله استفاده کنید. پس از شناسایی مودم کار چندان سخت نیست. Chipset شما می تواند از نوع HCF یا HSF باشد. برای ادامه کار باید از سایت http://www.linuxant.com استفاده کنید. در این سایت driver های لازم برای نصب مودم هایی با این دو نوع Chipset وجود دارد که دارای محدودیت 14.4 kb می باشد ولی به نظر می رسد با توجه به خط های dial-up ایران این مقدار کاملا کافی باشد.

پس از مشخص شدن نوع Chipset باید driver مناسب را دریافت کنید. این موضوع بستگی به معماری هسته ( Kernel Architecture ) دارد. پس از دریافت باید آن را طبق دستورات داده شده نصب کنید. این عمل بسیار ساده است و نیاز به هیچ تجربه ای ندارد به خصوص کامپایل هسته که برای بسیاری تازه کاران یک غول واقعی است .

منابع :

http://www.devidal.tv/~chris/winmodems/winmodem.html http://www.devidal.tv/~chris/winmodems/dips/roster.html http://www.linuxcompatible.org/compatibility.html  http://www.math.sunysb.edu/~comech/tools/PCImodems.html  http://www.en.tldp.org/HOWTO/Hardware-HOWTO/modems.html  http://www.linmodems.org

سایت اصلی  : Linuxant

http://www.linuxant.com/drivers

دریافت Driverازنوع : HSF

http://www.linuxant.com/drivers/hsf/full/downloads.php

http://www.linuxant.com/drivers/hsf/install.php

دریافت driver و راهنمای نصب از نوع HCF :

http://www.linuxant.com/drivers/hcf/full/downloads.php  http://www.linuxant.com/drivers/hcf/install.php

یک توضیح جالب در مورد win modem ها و راه مبارزه با شرکت های سودجو :

https://www.linuxant.com/store/faq.php

دو برنامه برای شناسایی نوع مودم شما :

http://www.linuxant.com/drivers/files/listmodem_app_linux.tar.gz

http://linmodems.technion.ac.il/packages/scanModem.gz

بهترین راهنما برای مودم های مناسب و راهنمایی در مورد نصب مودم :

Google

منبع: http://www.kavoshgar.blogsky.com

برای این کار از یک سو محیط‌های گرافیکی بسیار پیشرفته‌ای نظیر KDE و GNOME در لینوکس ایجاد شده است و هم‌زمان برنامه‌های کاربردی بسیاری نیز برای اجرا و استفاده در محیط لینوکس نوشته شده‌اند . اما برخی توسعه دهندگان راه دیگری را نیز در پیش گرفته‌اند که تهیه یک برنامه شبیه ساز برای اجرای کد باینری برنامه‌هایی که برای ویندوز نوشته شده‌اند در محیط لینوکس می باشد.

در نگاه اول، به خصوص برای کسانی که با مفاهیم پایه سیستم عامل‌ها آشنا هستند، این کار عجیب و حتی غیرممکن به نظر می‌رسد اما واقعا این کار در قالب پروژه‌ای به نام WINE انجام شده و روز به روز در حال توسعه بوده و در بسیاری از موارد هم درست کار می‌کند.

اگرچه کلمه WINE مخفف عبارت WindowsEmulator است، اما نمی‌توان آن را کاملا یک شبیه ساز یا (Emulator) دانست. این برنامه با ایجاد یک لایه نرم‌افزاری روی سیستم عامل، به کاربر این اجازه را می‌دهد که کدهای برنامه های تحت ویندوز را در محیط لینوکس اجرا کند در نتیجه عملکرد آن را تا حد زیادی می‌توان مانند یک ماشین مجازی (Virtual Machine) دانست تا یک شبیه‌ساز.

پروژه WINE نسخه سورس‌آزاد بسیاری از DLLهای محیط ویندوز را ایجاد کرده است . با استفاده از این DLLها، برنامه‌های تحت ویندوز به گونه ای فریب داده می‌شوند که تصور کنند هم چنان روی محیط ویندوز اجرا شده‌اند . به این ترتیب برنامه‌های زیادی را می‌توان به شکل تحت لینوکس نیز در اختیار داشت تا جایی که حتی بسیاری از بازی‌های بزرگ و سنگین تحت ویندوز را نیز می‌توان تحت لینوکس اجرا کرد. آدرس http://www.linuxgames.com/wine  آخرین لیست بازی‌های تحت ویندوز را که با استفاده از WINE می‌توان آن ها را تحت لینوکس اجرا کرد معرفی می‌کند. هم چن